Tag Archives: ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΥΡΑΚΑ

Πρόσκληση σε παρουσίαση βιβλίου στον Σύβρο

Πρόσκληση σε παρουσίαση βιβλίου στον Σύβρο

Παρουσίαση βιβλίου του Ανδρέα Σταύρακα “Λησμονημένα και Αξέχαστα” στα πλαίσια της εκδήλωσης του Πολιτιστικού Συλλόγου Σύβρου “Αντελικός” “Φιλοξενία 2020“, την Τρίτη 18 Αυγούστου 2020 στις 20:00, στην Πλατεία Δημοτικού Σχολείου στον Σύβρο…

Όταν ο Θεός μοίρασε τη γη…

Όταν ο Θεός μοίρασε τη γη…

του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΥΡΑΚΑ Ήταν στα τέλη Ιουνίου, βρέθηκα με παρέα κάποιο βράδυ σε εστιατόριο στη Λυγιά. Δίπλα από τη δικιά μας παρέα κάθονταν μια άλλη πολυμελής παρέα, έξι άντρες με τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους. Ο ένας κύριος ήταν κομψά ντυμένος, φορούσε λευκό πουκάμισο και γαλάζια γραβάτα, ο επόμενος κύριος φορούσε επίσης λευκό πουκάμισο με γιακά σαν μια …

Ο Νόμος για το κάπνισμα

Ο Νόμος για το κάπνισμα

του Ανδρέα Σταύρακα Εδώ και κάμποσες μέρες ήμουν θεατής σε κάποια καφετέρια ενός μικροεπεισοδίου. Ο καιρός ήταν κάπως καλός και κάθισα έξω στο προαύλιο της καφετέριας με άλλους πελάτες, δίπλα μου κάθονταν ένας άγνωστος κύριος εξηντάρης περίπου που φορούσε μοντέρνο μπουφάν και ένα τρύπιο βρακί και μια πήχη γένια. Σε λίγο ήρθε ένα ζευγάρι της ίδιας περίπου ηλικίας και κάθισαν …

Όταν ο Θεός μοίρασε τη γη

Όταν ο Θεός μοίρασε τη γη

Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΥΡΑΚΑ Ήταν στα τέλη Ιουνίου που βρέθηκα με παρέα κάποιο βράδυ σε εστιατόριο στη Λυγιά. Δίπλα από τη δική μας παρέα κάθονταν μια άλλη πολυμελής παρέα, έξι άντρες με τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους. Ο ένας κύριος ήταν κομψά ντυμένος, φορούσε λευκό πουκάμισο και γαλάζια γραβάτα, ο επόμενος κύριος φορούσε επίσης λευκό πουκάμισο με γιακά σαν …

Από τις “ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ” του Ανδρέα Σταύρακα

Από τις «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ» του Ανδρέα Σταύρακα

  ΓΥΜΝΑΣΙΌΠΑΙΔΑ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑ του Ανδρέα Σταύρακα Αισθάνομαι την υποχρέωση και θέλω  να αναφέρω μερικούς νέους από το χωριό μου, την Καρυά, που πήγαιναν στο γυμνάσιο την δεκαετία του τριάντα. Η υποχρέωσή μου πηγάζει απ΄ το γεγονός πως όταν ήμουν μικρό παιδί, παρακολουθούσα τις όμορφες διηγήσεις τους για ότι γίνονταν στην χώρα, που ήταν πράγματα άγνωστα στα απομακρυσμένα …

Ο σκορπιός και το πακέτο

Ο σκορπιός και το πακέτο

του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΥΡΑΚΑ Με την είσοδο των στρατευμάτων κατοχής στη χώρα μας, όπως ήταν επόμενο, όλες οι υπηρεσίες διαλύθηκαν και φυσικά και η χωροφυλακή. Οπότε όλα τα παιδιά του χωριού μας που υπηρετούσαν στη χωροφυλακή και όχι μόνο, γύρισαν στο χωριό.  Οι περισσότεροι ασχοληθήκαν με τη γεωργία, όπως ο Σπύρος ο Σταύρακας ο Μπακάλος, ο Βασίλης ο Κατωπόδης ο Ψεύτης, …

Το κοκορέτσι και τα σουβλάκια (του Ανδρέα Σταύρακα)

Το κοκορέτσι και τα σουβλάκια (του Ανδρέα Σταύρακα)

του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΥΡΑΚΑ ΛΗΣΜΟΝΙΣΜΕΝΑ ΚΙ ΑΞΕΧΑΣΤΑ: ΤΟ  ΚΟΚΟΡΕΤΣΙ  ΚΑΙ  ΤΑ  ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ Ο Βασίλης της Πανδώρας, ο Λαμπράκης της Χαντζάρως και ο Μήτσος ο καλλιτέχνης,  έτσι τους έλεγαν χαριτολογώντας τότε τους τρεις αυτούς νέους που βρίσκονταν πάντα μαζί, μόνο ο ύπνος τους χώριζε . Ίδιας κοπής και οι τρεις, δεκαοχτάχρονα παιδιά που το αίμα τους έβραζε και διψούσαν για διασκέδαση, που …

Η θειά Πανάγιω και το χαπάκι της αίγας

Η θειά Πανάγιω και το χαπάκι της αίγας

του Ανδρέα Σταύρακα Απ΄τα “ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΑ ΚΙ ΑΞΕΧΑΣΤΑ” Η θειά Πανάγιω τελευταία έπεφτε για ύπνο το βράδυ, πρώτη σηκωνόταν το πρωί. Τι να κάνει η καψερή μεγάλη φαμελιά είχε, εννιά νοματαίοι ήταν: Η ίδια, ο άντρα της η γριά πεθερά της, δύο παιδιά και τέσσερες κοπέλες. (Οι κοπέλες τότε ήταν ανεπιθύμητες και απέφευγαν να τις πουν παιδιά). Όταν κάποια γεννούσε κοπέλα …

Λησμονημένα κι αξέχαστα (του Ανδρέα Σταύρακα)

Λησμονημένα κι αξέχαστα (του Ανδρέα Σταύρακα)

του Ανδρέα Σταύρακα  (Σημείωση Σύνταξης: Χρόνια Πολλά κύριε Ανδρέα…) ΟΙ  ΝΕΟΙ  ΤΩΝ  ΕΦΤΑΚΟΣΙΩΝ  ΕΥΡΩ Θέλω να πιστέψω πως έχουν δίκιο,  οι σημερινοί νέοι που διαμαρτύρονται για το μισθό των εφτακοσίων ευρώ, που μάλιστα έγινε σλόγκαν  «οι νέοι των εφτακοσίων ευρώ». Όταν όμως ο νους μου μετακομίζει στη δικιά μου εποχή,  το μετανιώνω και αναρωτιέμαι αν πρέπει να βγάλω δίκιο η …

Λησμονημένα κι αξέχαστα: Οι ιστορίες του Γιούρα

Λησμονημένα κι αξέχαστα: Οι ιστορίες του Γιούρα

του Ανδρέα Σταύρακα Στα τέλη της δεκαετίας του σαράντα, εγώ ο Σπύρος και ο Αντώνης, δουλεύαμε στο υδροηλεκτρικό  έργο του Λούρου. Mέναμε σε ένα δωμάτιο έξι άτομα, οι δυο ήταν πρόσφυγες. Ήταν αρχές χειμώνα και όταν σχολάγαμε από τη δουλειά κι άρχιζε να νυχτώνει, μαζευόμαστε στο δωμάτιο και αφού δεν υπήρχε τότε ούτε ραδιόφωνο ούτε τηλεόραση λέγαμε διάφορες ιστορίες και …