Σήμερα είναι η μαύρη επέτειος της άλωσης…

Σήμερα είναι η μαύρη επέτειος της άλωσης…

29 Μαΐου 1453

….φρίξον ήλιε, στέναξον γη, η πόλις εάλω…..

Σημαίνει ὁ Θεός, σημαίνει ἡ γῆς, σημαίνουν τὰ ἐπουράνια,

σημαίνει κι ἡ Ἁγιά-Σοφιά, τὸ μέγα μοναστήρι,

μὲ τετρακόσια σήμαντρα κι ἑξήντα δυὸ καμπάνες,

κάθε καμπάνα καὶ παπᾶς, κάθε παπᾶς καὶ διάκος.

Ψάλλει ζερβὰ ὁ βασιλιάς, δεξιὰ ὁ πατριάρχης,
κι ἀπ᾿ τὴν πολλὴ τὴν ψαλμουδιὰ ἐσειόντανε οἱ κολόνες.
Νὰ μποῦνε στὸ χερουβικὸ καὶ νά ῾βγει ὁ βασιλέας,
φωνὴ τοὺς ἦρθε ἐξ οὐρανοῦ κι ἀπ᾿ ἀρχαγγέλου στόμα:
«Πάψετε τὸ χερουβικὸ κι ἂς χαμηλώσουν τ᾿ Ἅγια,
παπάδες πᾶρτε τὰ ἱερὰ καὶ σεῖς κεριὰ σβηστῆτε,
γιατί ῾ναι θέλημα Θεοῦ ἡ Πόλη νὰ τουρκέψει.

Μόν᾿ στεῖλτε λόγο στὴ Φραγκιά, νὰ ῾ρθοῦν τρία καράβια,
τό ῾να νὰ πάρει τὸ σταυρὸ καὶ τ᾿ ἄλλο τὸ βαγγέλιο,
τὸ τρίτο τὸ καλύτερο, τὴν ἅγια Τράπεζά μας,
μὴ μᾶς τὴν πάρουν τὰ σκυλιὰ καὶ μᾶς τὴ μαγαρίσουν».

Ἡ Δέσποινα ταράχτηκε καὶ δάκρυσαν οἱ εἰκόνες.
«Σώπασε κυρὰ Δέσποινα, καὶ μὴ πολυδακρύζῃς,
πάλι μὲ χρόνους, μὲ καιρούς, πάλι δικά μας θά ῾ναι»…

*****

Ευχαριστούμε την πάντα πατριωτικά ευαίσθητη κα Σοφία Γκότση, που με την ανάρτηση του παραπάνω ποιήματος μας έβαλε με τον πιο ρομαντικό τρόπο στο κλίμα της αποφράδας μέρας…

Ας επικεντρωθούμε όμως στον παρήγορο τελευταίο στίχο, που πριν από 100 χρόνια ζωντάνεψε για ελάχιστο έστω διάστημα, όσο κράτησε η Θεία Λειτουργία στην Αγιά Σοφιά από στρατιωτικό ιερέα του διερχόμενου απ΄ την Πόλη Ελληνικού εκστρατευτικού σώματος. Ήταν η πρώτη Θεία Λειτουργία μετά την άλωση και δυστυχώς η τελευταία, τουλάχιστον μέχρι σήμερα…  

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.