Το σχόλιο της ημέρας: Μπράβο στον “ενωτικό” Νιοχωρίτη ποιητή!

Το σχόλιο της ημέρας: Μπράβο στον “ενωτικό” Νιοχωρίτη ποιητή!

Ο Μήτσος, ο Νιοχωρίτης ποιητής, με την ολοκλήρωση και την έκδοση του λευκώματός του «ΝΕΟΧΩΡΙ -Ενθύμιον Λησμονιά» αναμφίβολα κατέγραψε μια μεγάλη επιτυχία τόσο για τον ίδιο όσο και για το όμορφο αυτό χωριό. Με την παρουσίαση όμως του βιβλίου που έκανε -σαν φιλοξενούμενος του Συλλόγου Μελάνυδρος στο σχολείο του χωριού- την Κυριακή το βράδυ, κατέγραψε και μια δεύτερη επιτυχία εξίσου σημαντική: Κατάφερε να φέρει στο προαύλιο του σχολείου και κάποιους συγχωριανούς (του) που δεν εμφανίζονταν, τουλάχιστον κατά τα δυο τελευταία χρόνια,  σε κάποια εκδήλωση, απ΄ τις πολλές -και κατά γενική ομολογία ενδιαφέρουσες- που έκανε ο Σύλλογος.

Υπάρχει όμως και η άλλη όψη του νομίσματος της δεύτερης αυτής επιτυχίας που είναι ακόμα καλύτερη.  Ας μας τα πει όμως ο πληροφοριοδότης μου που συνήθως είναι άριστα ενημερωμένος: “ Εκτός από τους σπάνιους αυτούς επισκέπτες, παρευρέθηκαν στην παρουσίαση και τα δύο τρίτα της γνωστής τριπλέτας, αυτής ντε  που οργανωμένα και με σχέδιο υπονομεύουν με κάθε τρόπο τον Σύλλογο, κλείνοντας καθημερινά και με κάθε ευκαιρία το ρήμα καταγγέλλω (τον Μελάνυδρο) σε όλα τα πρόσωπα, τους χρόνους, τις εγκλίσεις και τις …Υπηρεσίες, με συχνότητα (και …σοβαρότητα) τέτοια, που έχουν γίνει ανέκδοτο από τους περισσότερους από τους παραλήπτες των «καταγγελιών»! 

Το σύστημα, που εφαρμόζουν μάλλον είναι εφεύρεση του αρχηγού που κινεί τα νήματα από το παρασκήνιο και στέλνει τα τσιράκια του να το εκτελέσουν,  χοντρικά έχει ως εξής: Δευτέρα -Τετάρτη και Παρασκευή το ένα μέλος (ας το πούμε «Α») της τριπλέτας πηγαίνει και καταθέτει από μια καταγγελία την κάθε μέρα με την σειρά  στην Εισαγγελία, στην Περιφερειακή Ενότητα, στον Δήμο και στην τοπική Αστυνομία  με τις οποίες καταγγέλλει τον Σύλλογο σαν παρανόμως λειτουργούντα εκτός καταστατικού και συχνά σαν παραβάτη διαφόρων νόμων και προφητών! Τις άλλες  δυο εργάσιμες μέρες της εβδομάδας Τρίτη και Πέμπτη, το μέλος «Α» παίρνει ρεπό και αναλαμβάνει την ίδια ακριβώς “υπηρεσία” το άλλο μέλος (ας το πούμε «Β»), με σκοπό, αφενός ο «Β» να επιβεβαιώνει τον «Α» και αφετέρου να δημιουργείται η εντύπωση πως είναι πολλοί αυτοί που διαμαρτύρονται και καταγγέλλουν τα έργα  και για τις δήθεν παράνομες δράσεις του Συλλόγου!!  Ιδιοφυές και σατανικό φαντάζει το σχέδιο, αλλά στην πράξη πάσχει…

Το τρίτο μέλος της τριπλέτας, που στην πράξη είναι ο εμπνευστής του σχεδίου, άρα ουσιαστικά είναι το πρώτο στην τάξη, φαίνεται πως αρκείται στον στρατηγικό-επιτελικό  του ρόλο και προς το παρόν τουλάχιστον δεν εμπλέκεται στην βρώμικη δουλειά που την αφήνει στα τσιράκια του.  Ίσως να αποτελεί εφεδρεία για κάποιο δεύτερο στάδιο του σχεδίου, που προς το παρόν δεν έχει εκδηλωθεί ακόμη; Τίποτε δεν αποκλείεται. Το μόνο πάντως που είναι σίγουρο,  είναι πως σταθερός σκοπός και διακαής πόθος της τριάδας για πάνω από ένα χρόνο τώρα, είναι να καταστρέψουν ή να  διαλύσουν τον Σύλλογο!

Το πρόβλημα όμως γι αυτούς, είναι πως ο Σύλλογος είναι πάντα ένα βήμα μπροστά απ΄ τα σχέδια και τις ενέργειές τους. Γνωρίζοντας πλέον οι άνθρωποί του πρόσωπα και καταστάσεις, φροντίζουν να τηρούν την απόλυτη νομιμότητα σε κάθε δράση τους, μέχρι και στην παραμικρή λεπτομέρεια, με αποτέλεσμα όσο περνάει ο καιρός οι καταγγέλλοντες να διαψεύδονται και να καταλήγουν γραφικοί κα ανυπόληπτοι!”

Τούτων δοθέντων αντιλαμβάνεστε γιατί η παρουσία των δυο μελών της τριάδας στην εκδήλωση ήταν μεγάλη -κι ευχάριστη- έκπληξη, η οποία βέβαια πιστώνεται στον Νιοχωρίτη ποιητή-συγγραφέα, γι αυτό και στον τίτλο τον αποκαλέσαμε   «ενωτικό». Λέτε να προαχθεί και σε μόνιμο «ειρηνοποιό» λύνοντας τον γόρδιο δεσμό του παραλόγου? Του το ευχόμαστε αν και δεν το πολυ-βλέπουμε…

Για τον πληροφοριοδότη μου πάντως η έκπληξη ήταν διαφορετικής αιτιολογίας. «Εμένα δεν μου έκανε εντύπωση η παρουσία στην εκδήλωση εκείνου που δεν πατάει ποτέ», μου είπε. «Ξέροντας πρόσωπα και πράγματα αυτό το περίμενα. Εντύπωση μου κάνει ο άλλος που μπορεί όλη την εβδομάδα να καταγγέλλει, αλλά όποτε υπάρχει εκδήλωση στην οποία ο Σύλλογος προσφέρει (πάντα δωρεάν βέβαια) μπουφέ, αυτός είναι εκεί με το μακρύ πιρούνι του και τρώει χωρίς κανένα ενδοιασμό και κανένα πρόβλημα, μόλο που όλοι του δείχνουν πως είναι σφόδρα ανεπιθύμητος! Τούτη τη φορά όμως μάλλον την πάτησε, γιατί το λικεράκι που προσφέρθηκε δεν αποτελούσε μπουφέ κι ούτε βέβαια τρώγεται με πιρούνι…»

Τσ, τσ, τσ, τς! Τον άκουγα και δεν πίστευα στ΄ αυτιά μου,. Απίστευτα πράγματα μου φαίνονται όλα τούτα.  Και μετά απ΄ αυτά, τι άλλο θα μπορούσε να σχολιάσει κανείς;

Ο Σχολιαστής

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.