Το σχόλιο της ημέρας: Όταν ο Πόντες τρέμει…

Όταν ο Πόντες τρέμει…

…μήπως πρέπει να τρέμουμε κι εμείς?

***

Παρότι περνάω συχνά απ΄ τον Πόντε, αφού βρίσκεται στην μέση της καθημερινής μου περιπατικής άσκησης, ομολογώ πως ποτέ δεν με είχε απασχολήσει η αντοχή και η ασφάλεια της συγκεκριμένης γέφυρας. Αυτό μέχρι χθες, που έτυχε να την διασχίζω ταυτόχρονα με ένα τριαξονικό και προφανώς βαρύ αυτοκίνητο. Γιατί τότε ήταν που ένιωσα τον Πόντε να τρέμει και μάλιστα τόσο έντονα, ώστε να μεταδώσει το τρέμουλο και σε μένα!

Δεν είμαι ειδικός στην αντοχή υλικών και πολύ περισσότερο στην αντοχή κατασκευών. Απλά σαν λογικός άνθρωπος που φιλοδοξώ να είμαι, έκτοτε και πριν περάσω από την εμβληματική αυτή γέφυρα, ελέγχω την τροχαία κίνηση, προσέχοντας να μην την διασχίσω ταυτόχρονα με κάποιο βαρύ όχημα.

Υποθέτω πως οι τοπικοί άρχοντες κι οι ειδικοί τους σύμβουλοι, σαν εντεταλμένοι για την ασφάλειά μας που είναι, έχουν απασχοληθεί με αυτό το ζήτημα και θεωρούν πως η γέφυρα μπορεί να ανταπεξέλθει με επάρκεια ασφάλειας στην διέλευση κάθε έμφορτου τροχοφόρου, ανεξαρτήτως του βάρους που αυτό θα έχει. Γιατί αν δεν ήταν έτσι, ασφαλώς και θα είχαν τοποθετήσει πινακίδα που θα επέτρεπε να περνούν μόνο οχήματα με μικτό βάρος κατά πολύ μικρότερα από το όριο θραύσης της κατασκευής…

Ο Σχολιαστής

Υ.Γ. Εγώ πάντως και παρότι τους εμπιστεύομαι, έχω αποφασίσει να μην συνδιέρχομαι πλέον από κει, όχι μόνο με φορτηγό, αλλά ούτε καν με λεωφορείο…

Το σχόλιο της ημέρας: Όταν ο Πόντες τρέμει…

Δεν ξέρω κατά πόσο τα φθαρμένα τσιμέντα και τα σκουριασμένα εμφανή σίδερα συνέτειναν στην προσωπική απόφασή μου, αλλά όπως και να το δει κανείς, η αλήθεια είναι πως η θέα τους, δύσκολα θα ενίσχυε τα αισθήματα σιγουριάς και ασφάλειας στον οποιονδήποτε…

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.