Tag Archives: ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΥΡΑΚΑ

Όταν ο Θεός μοίρασε τη γη

Όταν ο Θεός μοίρασε τη γη

Του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΥΡΑΚΑ Ήταν στα τέλη Ιουνίου που βρέθηκα με παρέα κάποιο βράδυ σε εστιατόριο στη Λυγιά. Δίπλα από τη δική μας παρέα κάθονταν μια άλλη πολυμελής παρέα, έξι άντρες με τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους. Ο ένας κύριος ήταν κομψά ντυμένος, φορούσε λευκό πουκάμισο και γαλάζια γραβάτα, ο επόμενος κύριος φορούσε επίσης λευκό πουκάμισο με γιακά σαν …

Από τις “ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ” του Ανδρέα Σταύρακα

Από τις «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ» του Ανδρέα Σταύρακα

  ΓΥΜΝΑΣΙΌΠΑΙΔΑ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑ του Ανδρέα Σταύρακα Αισθάνομαι την υποχρέωση και θέλω  να αναφέρω μερικούς νέους από το χωριό μου, την Καρυά, που πήγαιναν στο γυμνάσιο την δεκαετία του τριάντα. Η υποχρέωσή μου πηγάζει απ΄ το γεγονός πως όταν ήμουν μικρό παιδί, παρακολουθούσα τις όμορφες διηγήσεις τους για ότι γίνονταν στην χώρα, που ήταν πράγματα άγνωστα στα απομακρυσμένα …

Ο σκορπιός και το πακέτο

Ο σκορπιός και το πακέτο

του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΥΡΑΚΑ Με την είσοδο των στρατευμάτων κατοχής στη χώρα μας, όπως ήταν επόμενο, όλες οι υπηρεσίες διαλύθηκαν και φυσικά και η χωροφυλακή. Οπότε όλα τα παιδιά του χωριού μας που υπηρετούσαν στη χωροφυλακή και όχι μόνο, γύρισαν στο χωριό.  Οι περισσότεροι ασχοληθήκαν με τη γεωργία, όπως ο Σπύρος ο Σταύρακας ο Μπακάλος, ο Βασίλης ο Κατωπόδης ο Ψεύτης, …

Το κοκορέτσι και τα σουβλάκια (του Ανδρέα Σταύρακα)

Το κοκορέτσι και τα σουβλάκια (του Ανδρέα Σταύρακα)

του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΥΡΑΚΑ ΛΗΣΜΟΝΙΣΜΕΝΑ ΚΙ ΑΞΕΧΑΣΤΑ: ΤΟ  ΚΟΚΟΡΕΤΣΙ  ΚΑΙ  ΤΑ  ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ Ο Βασίλης της Πανδώρας, ο Λαμπράκης της Χαντζάρως και ο Μήτσος ο καλλιτέχνης,  έτσι τους έλεγαν χαριτολογώντας τότε τους τρεις αυτούς νέους που βρίσκονταν πάντα μαζί, μόνο ο ύπνος τους χώριζε . Ίδιας κοπής και οι τρεις, δεκαοχτάχρονα παιδιά που το αίμα τους έβραζε και διψούσαν για διασκέδαση, που …

Η θειά Πανάγιω και το χαπάκι της αίγας

Η θειά Πανάγιω και το χαπάκι της αίγας

του Ανδρέα Σταύρακα Απ΄τα “ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΑ ΚΙ ΑΞΕΧΑΣΤΑ” Η θειά Πανάγιω τελευταία έπεφτε για ύπνο το βράδυ, πρώτη σηκωνόταν το πρωί. Τι να κάνει η καψερή μεγάλη φαμελιά είχε, εννιά νοματαίοι ήταν: Η ίδια, ο άντρα της η γριά πεθερά της, δύο παιδιά και τέσσερες κοπέλες. (Οι κοπέλες τότε ήταν ανεπιθύμητες και απέφευγαν να τις πουν παιδιά). Όταν κάποια γεννούσε κοπέλα …

Λησμονημένα κι αξέχαστα (του Ανδρέα Σταύρακα)

Λησμονημένα κι αξέχαστα (του Ανδρέα Σταύρακα)

του Ανδρέα Σταύρακα  (Σημείωση Σύνταξης: Χρόνια Πολλά κύριε Ανδρέα…) ΟΙ  ΝΕΟΙ  ΤΩΝ  ΕΦΤΑΚΟΣΙΩΝ  ΕΥΡΩ Θέλω να πιστέψω πως έχουν δίκιο,  οι σημερινοί νέοι που διαμαρτύρονται για το μισθό των εφτακοσίων ευρώ, που μάλιστα έγινε σλόγκαν  «οι νέοι των εφτακοσίων ευρώ». Όταν όμως ο νους μου μετακομίζει στη δικιά μου εποχή,  το μετανιώνω και αναρωτιέμαι αν πρέπει να βγάλω δίκιο η …

Λησμονημένα κι αξέχαστα: Οι ιστορίες του Γιούρα

Λησμονημένα κι αξέχαστα: Οι ιστορίες του Γιούρα

του Ανδρέα Σταύρακα Στα τέλη της δεκαετίας του σαράντα, εγώ ο Σπύρος και ο Αντώνης, δουλεύαμε στο υδροηλεκτρικό  έργο του Λούρου. Mέναμε σε ένα δωμάτιο έξι άτομα, οι δυο ήταν πρόσφυγες. Ήταν αρχές χειμώνα και όταν σχολάγαμε από τη δουλειά κι άρχιζε να νυχτώνει, μαζευόμαστε στο δωμάτιο και αφού δεν υπήρχε τότε ούτε ραδιόφωνο ούτε τηλεόραση λέγαμε διάφορες ιστορίες και …

Λησμονημένα κι αξέχαστα: “Ο Ζώγιας και τα σκυλόσκατα”

Λησμονημένα κι αξέχαστα: «Ο Ζώγιας και τα σκυλόσκατα»

του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΥΡΑΚΑ Η θειά Μαριώ ήταν μοναχοκόρη, κληρονόμησε από τον πατέρα της και από τη μάνα της ένα μεγάλο σπίτι με μεγάλη αυλή, κάμποσα χτήματα και ένα ποτιστικό κήπο. Την εποχή εκείνη ο κήπος είχε μεγάλη αξία. Έδινε ένα καλό εισόδημα, γιατί εκτός από τα κηπευτικά, καλοκαιρινά και χειμωνιάτικα,  μπορούσε να συντηρήσει δυο και περισσότερα θηλαστικά,  κατσίκες η προβατίνες …

Τα χαπάκια για το μαύρισμα των μαλλιών

Τα χαπάκια για το μαύρισμα των μαλλιών

του Ανδρέα Σταύρακα Την εποχή εκείνη που ήμαστε παιδιά… αν και όπως έλεγε ο Μοστακλής ο Αραβανής ο Κάουρας όταν είπε κάποιος στην πλατεία « τότε που ήμαστε παιδιά»,  του λέει ο Μοστακλής με παράπονο, «πότε ήμαστε παιδιά εμείς βρε;» γιατί ο φουκαράς από μικρό παιδί στον αγώνα για επιβίωση, δεν είχε νοιώσει ποτέ παιδική ηλικία, γι’ αυτό και όταν …

Τα Λαϊκά Δικαστήρια στην ταραγμένη εκείνη εποχή

Τα Λαϊκά Δικαστήρια στην ταραγμένη εκείνη εποχή

του ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΥΡΑΚΑ Όταν τα στρατεύματα κατοχής μπήκαν στην Πατρίδα μας,  τον Απρίλη του χίλια εννιακόσα σαράντα ένα  στερώντας μας την ελευθερία, τα επακόλουθα  δυσκόλεψαν πολύ τη ζωή μας. Ο φθοροποιός υποσιτισμός, οι αρρώστιες η έλλειψη φαρμάκων,  οι συγκάτοικοι του ανθρώπου, κουνούπια, ψύλλοι, κοριοί, μύγες και ψείρες στα μαλλιά μας τόσες, που ήταν σαν σκόρπιες σταφίδες. Η γύμνια και η …